Nieuws
De gevolgen van een wanbeleid
13 januari 2011
Het is een gekend gegeven dat ‘fedasil’ – voor de leken: Federaal Agentschap Voor De Opvang Van Asielzoekers – geen blijf meer weet met de toestroom van honderden asielzoekers.
In plaats van de dossiers zo vlug mogelijk af te werken (3 à 4 maanden lijkt ons een redelijke termijn) probeert men die mensen te integreren en voor te bereiden op een langer verblijf in ons land.
En dus heeft men terug een nieuw project in leven geroepen dat luistert naar de naam “LOI” wat staat voor ‘Lokaal Opvang Initiatief’. Dit houdt in dat de asielzoekers doorverwezen worden naar de OCMW’s overal ten lande: probleem opgelost, tenminste voor Brussel.
De OCMW’s dienen dan voor opvang te zorgen, en volgens de Vlaamse wooncode moet er dan gezorgd worden voor een degelijke woonplaats dat goed ingepland is t.t.z. kort bij het openbaar vervoer.
Ook het OCMW van Denderleeuw heeft ervoor geopteerd om 2 huizen vrij te maken (want men gaat ervan uit dat er nog niet genoeg vreemdelingen in Denderleeuw aanwezig zijn). Daarbij heeft men zich laten leiden door de royale subsidies die vrijgemaakt worden door de Federale regering, zodanig dat het voor de OCMW’s zogezegd geen cent kost. Geen cent voor het OCMW maar wel betaald door de belasting betaler: dat vergeet men er even bij te zeggen.
Men wil ons doen geloven dat dit maar een tijdelijke oplossing is, maar in een begeleidende nota voor de OCMW’s staat te lezen dat men die mensen zo goed mogelijk maatschappelijk moet begeleiden tot een betere integratie, en dit door het aanbieden van cursussen Nederlands, hun kinderen hier laten school lopen enz. Ze worden voorzien van een ruim zakgeld (alleenstaande volwassenen of volwassene gezinshoofd: 64 Euro. Andere volwassenen in gezinsverband – samenwonend: 45 Euro. Schoolgaande kinderen van 12 tot 18 jaar: 16 Euro).
Het laat zich raden wat er staat te gebeuren wanneer een dossier afgekeurd wordt na een verblijf van 1 jaar? De kinderen hebben vriendjes en spreken al goed Nederlands, – meestal verloopt dat bij kinderen vlotter dan bij de ouders- de ouders hebben hier vrienden gemaakt enz. m.a.w. die mensen willen hier blijven of verdwijnen in de illegaliteit en wachten hun tijd af tot wanneer ze geregulariseerd worden.
Dus terug een straatje zonder einde: want met stellige zekerheid kunnen we weten dat er na verloop van tijd terug een pak OCMW-cliënten zullen bijkomen die dan niet zullen worden gesubsidieerd. Is dat dan de oplossing die men voorstelt: we denken het niet. Het Vlaams Belang kan zich dan ook onmogelijk akkoord
verklaren met een dergelijk mank project.
Jean-Pierre Swéron
OCMW-raadslid